Κοκτεϊλ Ονειρων

Βασικα Καλησπερα σας

2009-09-03T19:51:00.002+03:00

Παραδεχομαι οτι εξαφανιστηκα για αρκετο καιρο απο τον κοσμο των blogs...Οι λογοι ηταν αρκετοι.Ο σημαντικοτερος ηταν "τεχνικος". Στην Θεσσαλονικη ουσιαστικα δεν ειχα Ιντερνετ ετσι υπηρχε σημαντικο προβλημα. Επισης το "Κοκτειλ ονειρων" ειχε τη συνηθεια να ανανεωνεται το βραδυ γυρω στις 12.Την ωρα που οι ανθρωποι ονειρευονται(οι περισσοτεροι διοτι καποιοι σαν εμας ονειρευονται συνεχεια)Ολο το καλοκαιρι αυτην την ωρα ή πετουσα σκουπιδια ή σερβιριζα νερο η μαζευα τα αδεια ποτηρια με κοκτέιλ που αφηναν οι πελατες του μαγαζια.Ετσι με κοκτέιλ ασχολουμουν αρκετα οχι ομως και με ονειρα.Κοκτείλ ειχαμε απο ονειρα στερεψαμε.Οπως εχει πει και ο Αλ Μπαντυ "ξυπνουσα το πρωι και σκεφτομουν οτι η ωραιότερη στιγμη της μερας θα ειναι το βραδυ οταν θα πεσω να κοιμηθω"...
Περα ομως απο αυτους τους λογους υπηρξε και αλλος. Η ζωη μου καποια χρονικη περιοδο αλλαξε σημαντικα(θετικα) με αποτελεσμα να θελησω λιγο να κανω ενα διαλλειμμα απο τα ονειρα και να το ριξω στα κοκτέιλ. Αυτη η περιοδος διηρκησε για ενα μηνα και μετα ακολουθησε η "χαρα και εργασια". Σε εκεινη την φαση ξεφυγα λιγο απο τον τροπο ζωης που ειχα πιο πριν αλλα συντομα και παλι καταλαβα οτι ηταν απλα ενα διαλλειμα και οχι μια αλλαγη. Ισως συνεχιστει τον οκτωβριο αυτο το διαλλειμα ισως οχι...
Τωρα ξαναβρεθηκα στην καβαλα και ηρθαν καπως ετσι τα πραγματα ετσι ωστε τα ονειρα αρχισαν να αναμειγνυονται ξανα, εστω και για λιγο, μεχρι τελικα να καταληξω παλι την λεκανη να βγαζω τα ξερατα μου μιας και αυτο κοκτειλ ηταν μια αποτυχια. Δεν πειραζει ισως καποια στιγμη οι αναλογιες να ειναι σωστες...
Μεχρι τοτε θα συνεχισω να ονειρευομαι(εστω και με καποια "διαλλειματακια") οτι καποια στιγμη θα σταματησω να ονειρευομαι και θα αρχισω να ζω τα ονειρα μου...

"Ορατοτης Μηδεν"...

2009-06-03T02:15:00.003+03:00

Δεν ξερω ρε γαμωτο...Εδω και αρκετο καιρο νιωθω αορατος.Αορατος για τους γνωστους και ανυπαρκτος για τους "δικους" μου ανθρωπους. Παρατηρω γενικοτερα μια αδιαφορια προς το προσωπο μου.Οχι αποφυγη ή αποστροφη. Σε καμμια περιπτωση. Αδιαφορια.

Οσον αφορα τα κοντινα ατομα... Νοιωθω οτι οι σχεσεις μου μαζι τους γινονται ολοενα και πιο τυπικες. Οτι δηλαδη δεν νοιωθουν οτι θελουν να με δουν ουτε εχουν ιδιαιτερη καψα να μαθουν τι κανω. Πως νοιωθω. Οτι και να μην συναντηθω μαζι τους δεν τρεχει τιποτα. Το τηλεφωνο μου χτυπαει σπανιοτατα. Ακομα και στη γιορτη μου τα ελαχιστα μηνυματα που πηρα περιειχαν τα εντελως τυπικα μεσα. Παρ'οτι προσπαθω να κρατησω μια αληθινη σχεση μαζι τους(προσπαθεια μεχρι ενος σημειου, ποτε δεν ηθελα να ειμαι πιεστικος) παρατηρω οτι τελικα δεν υπαρχει κανενα αληθινο δεσιμο. Οτι απλα ειμαστε κοντα λογω συνθηκων και οχι λογω συναισθηματων ή χημειας. Και μαλιστα παρατηρω οτι ακομα και στις πιο "δυνατες σχεσεις" που ειχα με καποια ατομα, τωρα εχουμε χαθει. Οχι δεν μαλωσα ουτε παρεξηγηθηκα με κανεναν. Απλα ξαφνικα αρχισα να βλεπω αδιαφορια. Προσπαθησα να το αποτρεψω χωρις κανενα αποτελεσμα. Με το ζορι ουτως ή αλλως δεν γινεται τιποτα.Παλιοτερα ενοιωθα δεμενος με περισσοτερα ατομα τωρα με το ζορι θα ελεγα με ενα...
Και στον ερωτα? Πραγματικα δεν πιστευω οτι εχει νοιωσει ποτε κανενα κοριτσι κατι δυνατο για μενα. Μπορει καποιες να ειπαν μεγαλα λογια πανω στον ενθουσιασμο των στιγμων αλλα μετα με τη μετεπειτα συμπεριφορα τους οι ιδιες τα διεψευσαν. Δεν ξερω αν σαν "γκομενος" εχω μετρησει για καποια κοριτσια αλλα σαν προσωπικοτητα νομιζω καθολου. Ισως μονο για στιγμες.Στον ερωτικο τομεα δεν βλεπω να εχω κερδισει πραγματικα καποια κοπελα. Νοιωθω οτι εχω υπαρξει τελειως αναλωσιμος στις κοπελες που εχω γνωρισει και οτι ενταξει δεν σημαινα και κατι το ιδιαιτερο για αυτες.Πηγα, εμεινα για λιγο και εφυγα...
Ακομα και στα νεα ατομα που γνωριζω παρατηρω μια πληρη αδιαφορια. Περαν του τυπικου της γνωριμιας και των κλασικων("σπουδαζεις?","τι σχολη είσαι" κ.τ.λ.) εχει πολυ καιρο να γινει καποια εστω και λιγο πιο βαθια συζυτηση. Παλιοτερα νομιζω έιχε συμβεί καποιες φορες...
Το συμπερασμα που βγαζω είναι οτι εχω αποτυχει σχεδον πληρως στις ανθρωπινες σχεσεις. Ειτε σε φιλικο είτε σε ερωτικο επιπεδο. Δεν μου φαινεται να εχω καταφερει να κερδισω ουτε αισθηματα ουτε εκτιμηση. Ισως μονο απο ενα ατομο...
Σιγουρα κανω κατι λαθος αλλα πραγματικα δεν μπορω να εντοπισω τι, αν και εχω προσπαθησει παρα πολυ.
Το περιεργο ειναι οτι ολα τα παραπανω δεν τα γραφω πανω στην πικρα που ακολουθει ενα ασχημο γεγονος.Το αντιθετο. Βγηκα το βραδυ και περασα μια χαρα. Δηλαδη αυτα που καταγραφω δεν θα τα ελεγα αισθηματα αλλα απλες και ορθολογικες παρατηρησεις.Πιστεψτε με ολες οι παραπανω παρατηρησεις εχουν γινει κατω απο τη πιο ψυχραιμη ματια που θα μπορουσα να εχω. Μια απλη καταγραφη γεγονοτων. Και ομως αυτη τη στιγμη νοιωθω νορμαλ.Λες και το εχω συνηθισει. Λες και το εχω αποδεχθει. Παλιοτερα αυτες οι παρατηρησεις μου σακατευαν την ψυχολογια. Τωρα οχι. Δεν ειναι οτι εχω αποδεχθει τη μοιρα μου ουτε οτι δεν θα προσπαθω παντα να αλλαξουν τα πραγματα. Αλλα εχω αποδεχθει το παρελθον μου. Και το παρελθον δεν αλλαζει.Οσο για το μελλον? Ελπιζω να αλλαξω τα πραγματα και οχι τα πραγματα να αλλαξουν εμενα...

"Μπαμπα τι ειναι το εθνος???"

2009-04-29T23:07:00.002+03:00

Μπαμπας (ενω παρακολουθουσε τον καιρο με την Πετρουλα): Εεε...ειναι ενα συνολο ανθρωπων που μιλανε την ιδια γλωσσα εχουν την ιδια θρησκεια
Παιδι: Και γιατι γινονται πολεμοι αναμεσα στα εθνη?
Μπαμπας:Εεε...Τι αλλο να κανουν τα εθνη μεταξυ τους? Ασε με τωρα γιατι βλεπω ειδησεις

Εθνος.Μεγαλη κουβεντα.Για πολλους η μεγαλυτερη.Τοσο μεγαλη που ειναι ικανοι να σκοτωσουν για αυτο. Να σκοτωσουν για να υπερασπιστων την τιμη των ομοθρησκων και ομογλωσσων τους.Γιατι? Γιατι μας εχουν μαθει οτι πρεπει παντα να αγαπαμε την πατριδα μας διοτι μας αγαπαει και αυτη.Γιατι πρεπει να την προστατευουμε επειδη μας προστατευει και αυτη.Διοτι ενας ομοεθνης μάς μας νοιαζεται ποιο πολυ απο καποιον αλλο. Γιατι πρεπει να προωθουμε τα συμφεροντα της οπως προωθει και αυτη τα δικα μας.

Δεν ξερω, εμενα η παραπανω παραγραφος μου μοιαζει σαν ενα πολυ ωραιο παραμυθακι για το παιδι της 1ης παραγραφου. Μηπως ομως και ολη αυτη η εννοια του εθνους ειναι και αυτη ενα παραμυθακι για μεγαλους?

Ας τα παρουμε τα πραγματα απο την αρχη. Η εννοια του εθνους ξεκινησε γυρω στον 15ο αιωνα που η φεουδαρχια ειχε αρχισει να ψοφαει στην Δυτικη ευρωπη.Ποιο πριν δεν υοηρχαν εθνικες ιδεες.Ακομα και οι αρχαιοι Ελληνες μονο στους τυπους θεωρουσαν οτι ειναι εθνος.Γιατι στην ουσια αλληλοσφαγιαζονταν καθε χρονο(στην κυριολεξια). Ο καθενας κοιταζε το συμφερον του ή εστω η καθε μικρη πληθυσμιακη ομαδα(που ειχαν κοινα συμφεροντα).Παρ'ολα αυτα με την πτωση των φεουδαρχων αναπτυχθηκε η εννοια του εθνους και κυριως στη Γαλλια.Ουσιαστικες αλλαγες? Καμμια. Η εξαθλιωση για τον γαλλικο λαο συνεχιζοταν επι 2 αιωνες μεχρι που τελικα ξεσπασε μια απο τις μεγαλυτερες επαναστασεις ολων των εποχων.

Ας παμε και στην Ελλαδα.Γιατι εγινε η επανασταση του 1821? Λογω το οτι τα πολιτικα αφεντικα ηταν οι Τουρκοι? Οχι. Εγινε επειδη οι συνθηκες ζωης ηταν αθλιες για τους κατοικους της Στερεας Ελλαδας και της Πελοπονησσου(οπου επαναστατησε πολυ μεγαλυτερος αριθμος ελληνων) σε αντιθεση με τους ελληνες (και τους Βαλκανιους γενικοτερα) που ζουσαν στην Μακεδονια οι οποιοι ειχαν καλυτερες συνθηκες ζωης.Οσο γαι τη Μικρα Ασια οι Ελληνες περνουσαν καλυτερα απο τους Τουρκους.Αρα ηταν κοινωνικοι οι λογοι που ξεκινησε η επανασταση και οχι φυλετικοι ή εθνικοι.

Αλλα δυστυχως παρατηρουμε συνεχως διαφορους λαους να σφαζονται μονο και μονο επειδη ειναι διαφορετικης εθνικοτητας. Γιατι? Τα εθνη η αφορμη. Τα συμφεροντα των ομοεθνων τους ειναι η αιτια...

Συμπερασματα? Δυστυχως η εννοια τους Εθνους χρησιμοποιειται κυριως για να υπνωτιζει τους λαους και να δημιουργει απο αντιπαθειες μεχρι σφαγες. Ειναι οπως και η πυρηνικη ενεργεια. Αν χρησιμοποιηθει σωστα λυνει το ενεργειακο προβλημα της Γης. Μεχρι τωρα εχει χρησιμοποιηθει κυριως για να λυσει το πληθυσμιακο...

Δεν ειμαι αντιθετος στην εννοια του Εθνους. Δεν με χαλαει να ανηκω σε μια πληθυσμιακη ομαδα με κοινη γλωσσα, θρησκεια και πολιτισμο. Αλλα δεν μπορω να δεχτω την πολεμικη χρηση της εννοιας του εθνους η οποια μαζι με την πολιτικη χρηση της θρησκειας ειναι δυο απο τις μεγαλυτερες ασθενειες της ανθρωποτητας. Δεν μπορω να δεχτω να παω να σκοτωσω καποιον αγνωστο γιατι αλληλοσφαχτηκαν οι προπαπουδες μας.Δεν τον ξερω δεν μου εχει κανει κακο. Οι ομοεθνεις μου(αστυνομικοι που πουλανε ναρκωτικα, γιατροι με φακελακια, παιδεραστες παππαδες και τοσοι αλλοι) με απειλουν πολυ περισσοτερο.

Ειμαι περηφανος που ειμαι Ελληνας γιατι ναι η γλωσσα μας ειναι μια επιστημη απο μονη της.Ειμαι περηφανος που ειμαι Ελληνας για τη φετα και τον μουσακα.Ειμαι περηφανος που ειμαι ελληνας για την ρεμπετικη μουσικη. Ντρεπομαι που ειμαι ελληνας για τον Μεγα Αλεξανδρο. Ντρεπομαι που ειμαι Ελληνας για τους 1000αδες εμφυλιους που εχουμε κανει. Ντρεπομαι για οσο αιμα εχει χυθει εξαιτιας για τις Μεγαλες ιδεες(οχι πως οι αλλοι λαοι ειναι καλυτεροι)

Το εθνος για μενα θα επρεπε να η αρχη της δημιουργιας μιας φιλανθρωπης και αξιοκρατικης κοινωνιας.Τα εθνη πρεπει να διαχωριζονται μονο με τον πολιτισμο τους(χωρις φυσικα να φτανουν σε ρατσιστικα επιπεδα) και οχι με τα οπλα και τις σφαγες...
Για αυτο ναι ας αγαπαμε τον πολιτισμο μας αλλα τουλαχιστον να σεβομαστε και τον πολιτισμο των αλλων λαων.

Και αντι για πολεμο ας κανουμε αυτο
Τσιπουρο vs Βοτκα 1-0. Στην υγεια μας!

"Searching my way to Perplexion"

2009-04-22T23:44:00.005+03:00

Σαββατο 11 Απριλιου 2009
Μυλος, Θεσσαλονικη

Δεν το εχω συνειδητοποιησει ακομα.Ενα ονειρο μου γινεται πραγματικοτητα. Ειμαι στο Μυλο και ετοιμαζομαι να μπω στην αποθηκη οπου συντομα θα εμφανιστουν οι ΟΡΕΤΗ επι σκηνης! Μπαινω μεσα στην αποθηκη οπου με ευχαριστη εκπληξη διαπιστωνω οτι οι υπαλληλοι του μαγαζιου δεν εχουν καμμια σχεση με τους μπραβους του Principal. Ευγενικοτατοι και ηρεμοι. Ο χωρος σχεδον τιγκαρισμενος με ηλικιες 15-55. Δεκαδες παρεες που φωναζουν εν χορω το ονομα των Σουηδων.
Αντιλαμβανομαι οτι ειμαι απο τους ελαχιστους θεατες που πηγαν μονοι στη συναυλια. Αλλα δεν με πειραζει. Το αντιθετο. Τους Οpeth τους γνωρισα, τους καταλαβα, και τους αγαπησα οταν τους ακουγα ολομοναχος στο σπιτι. Τους αγαπησα επειδη εκεινες τις στιγμες ηταν πραγματικα η καλυτερη παρεα. Και ο Akerfeldt ο καλυτερος μου φιλος. Ετσι ειναι οι Opeth. Σου κανουν καλη παρεα και σε στηριζουν μονο οταν εισαι μονος.Και κυριως οταν νοιωθεις μονος.Διοτι μονο τοτε δεν εχεις αναγκη μονο την μουσικη τους, αλλα ολοκληρη την υποσταση τους. Ετσι για μενα αυτο το γεγονος ηταν κατι παραπανω απο μια συναυλια. Ηταν σαν να βρεθηκα με τον καλυτερο μου φιλα μετα απο χρονια που επικοινωνουσαμε μονο εξ'αποστασεως.Αλλοι φιλοι περρισευανε εκεινη τη στιγμη.Ισως και να χαλουσανε την μαγεια της συναντησης...
Περιμενα γυρω στη μιαμιση ωρα στη δευτερη σειρα τερμα μπροστα.Μονο με βια δυστυχως μπορουσα να παω στην πρωτη κατι που φυσικα δεν ηθελα.Και στις 9.30 μ.μ. σβηνουν τα φωτα. Ουρλιαχτα που ματαια προσπαθουν να φτασουν την φωνη του Akerfeldt ακουγονται.

HEIR APPARENT: Απο τον τελευταιο τους δισκο Watershed. Συναυλιακο κομματι οτι πρεπει για να μας φτιαξει τη διαθεση.Η καλη μερα απο το πρωι φαινεται
GHOST OF PERDITION: Οι αναμνησεις ειναι φαντασματα του μυαλου μας και της καρδιας μας.Αλλες φορες μας τρομαζουν και μας πικραινουν, αλλες μας γλυφουν τις πληγες.Ενα μικρο δειγμα απο το μνημειο της παγκοσμιας μουσικης "Ghost Reveries" του 2005.
GODHEAD'S LAMENT: Αξιζει να πας μεχρι την ακρη του κοσμου για να βρεις την λυτρωση σου?Αν η λυτρωση αυτη ειναι μια χαμενη αγαπη ναι.Δεν περιμενα να το παιξουν αυτο το κομματι διοτι ειναι παλιο και απο τα λιγοτερο γνωστα τους.Επισης ειναι και απο τα αγαπημενα μου.Still life 1999. Ενας δισκος που αλλαξε τη ζωη του Akerfeldt και αποδεικνυει οτι η αγαπη ειναι το τελειο αλλοθι για οτιδηποτε. Ακομα και για ενα μακελειο.
Ο Akerfeldt εχει κεφια και μας διειγηται μια παλια ιστορια του ."Ειχα ερθει θεσσαλονικη με την κοπελα μου και ηταν πανεμορφα.Ειναι πολυ ερωτικη πολη.(παυση)Αλλα με παρατησε η καριολα." Γελια απο ολο το κοινο.Ο αυτοσαρκασμος ειναι σπουδαιο προσον...
THE LEPPER AFFINITY: Τραγουδαρα.Απλα αυτο.Απο το Βlackwater Park.Τα λογια για αυτον τον δισκο ειναι περιττα.Τα ουρλιαχτα στην εισαγωγη του δισκου λιγα για να δειξουν την καλλιτεχνικη του αξια
CREDENCE: Παλιο κομματι.Αληθινη εκπληξη.Απο ολες τις μπαλαντες διαλεξαν αυτο.Για μενα απο τις πιο χαλαρες στιγμες της βραδιας
HESSIAN PEEL:Απο τον τελευταιο δισκο.Εκπλητικο(α) αντιφατικο κομματι.Η θλιψη και η οργη ειναι πιο κοντα απο οτι η αγαπη και το μισος.
Ολοι φωναζουν "BLEAK".Το πιο δημοφιλες τραγουδι τους. Παζουν την εισαγωγη, μας ταξιδευουν σε ενα αραβικο παραμυθι και ξαφνικα σταματανε. Απλα μας καναν το χατηρι για 1,5 λεπτο...
CLOSURE: Περιμενεις να ακουσεις μια πανεμορφη μπαλαντα. Και ακους το ιδιο τραγουδι ηλεκτρισμενο. Δεν ξερω για τους αλλους αλλα εγω χαθηκα στο διαστημα εκεινη την ωρα.Δυστυχως το μοναδικο απο τον αγαπημενο δισκο της καρδιας μου των Οpeth το Damnation του 2003
ΤΗΕ NIGHT AND THE SIlENT WATER: Η δευτερη πιο χλιαρη στιγμη της βραδυας. Εκπληξη και αυτο. Πιστευω οτι εχουν βγαλει πολυ ομορφοτερες μπαλαντες...
Εισαγωγη απο το Μaster's Apprentice.Τα ιδια με το Bleak. Οκ αλλο αστειο δεν σηκωνουμε..
ΤΗΕ LOTUS EATER: Και αυτο απο τον τελευταιο δισκο.Το καλυτερο τραγουδι του. Οταν εισαι θλιμμενος χαιρεσαι πολυ ευκολα. Υπερβολικα ισως ευκολα..
DELIVERANCE: απο τον ομωνυμο δισκο του 2002. Αληθινο οργιο.Ουτως ή αλλως το τραγουδι μιλα για το σοδομισμο. Ωραιο κλεισιμο για τη συναυλια. Αλλα οχι για τη βραδυα...

Φευγοντας απο τον Μυλο νοιωθω οτι κατι λειπει. Κατι ακομα μενει. Και βλεπω διαφημιστικα που λενε οτι θα ακολουθησει παρτυ σε γνωστο ροκ μαγαζι της πολης.

Κυριακη 12 Απριλιου 00.20

Φτανω στο μαγαζι. Με μια μπυρα και πολλα τσιγαρα περιμενω. Μια ωρα περιπου μετα φτανουν οι ΟΡΕΤΗ στο μαγαζι.Παω στην τραπεζι τους.Πιανω κουβεντα στον Ακερφελντ.Μια πολυ ομορφη φιλικη συζυτηση ξεκινα μαζι του.Τσουγκριζουμε τις μπυρες μας και τους αποχαιρετω λεγοντας τους να γραφουν πιο ευκολα τραγουδια γιατι καθε φορα που παω να παιξω το Bleak μου ερχεται να κοψω τα χερια μου απο τους αγκωνες...

Υ.Γ. Συγνωμη για την απουσια μου απο τα μπλογκ σας αλλα ειχα ξεμεινει απο Ιντερνετ εδω και 2-3 βδομαδες...

Slipknot-Snuff

2009-03-19T01:26:00.002+02:00

Bury all your secrets in my skin
Come away with innocence
And leave me with my sins
The air around me still feels like a cage
And love is just a camouflage
For what resembles rage again

So if you love me let me go
And run away before I know
My heart is just too dark to care
I cant destroy what isn't there
Deliver me into my fate
If I'm alone I cannot hate
I don't deserve to have you
My smile was taken long ago
If I can change I hope I never know

I still press your letters to my lips
And cherish them in parts of me that savor every kiss
I couldn't face a life without your light
But all of that was ripped apart...
When you refused to fight

So save your breath I will not hear
I think I made it very clear
You couldn't hate enough to love
Is that supposed to be enough?
I only wish you weren't my friend
Then I could hurt you in the end
I never claimed to be a Saint
My own was banished long ago
It took the death of hope to let you go

So break yourself against my stones
And spit your pity in my soul
You never needed any help
You sold me out to save yourself
And I wont listen to your shame
You ran away you're all the same
Angels lie to keep control
My love was punished long ago
If you still care, don't ever let me know

If you still care, don't ever let me know...

Βασικα πιστευω οτι προκειται για ενα εκπληκτικο τραγουδι απο που και αν το πιασεις.Ερμηνεια, Στιχοι, Μουσικη...Αλλα θα μεινω στο στιχο "you couldn't hate enough, to love".Φανταζομαι εννοει οτι η αγαπη και το μισος ειναι δυο εντονα αισθηματα, και οτι αν αγαπας πολυ ταυτοχρονα μπορει και να μισεις πολυ(οχι απαραιτητα το ιδιο ατομο)...Δεν ξερω αλλα μαλλον δεν συμφωνω απολυτα με αυτο.Δηλαδη δεν πιστευω οτι οσο εχω αγαπησει καποια ατομα τοσο εχω μισησει αλλα.Ισως να κανω και λαθος...

http://www.youtube.com/watch?v=3dTo48hSLsw
Προτεινω τον καθενα να το ακουσει διοτι πιστευω οτι μπορει να τον συγκινησει ανεξαρτητα απο το τι ειδος μουσικης ακουει

4 τα ξημερωματα...

2009-03-08T23:27:00.002+02:00

Σε ενα μικρο κλαμπακι κοντα στο Λευκο Πυργο

Στην τουαλετα.Αυτος πλενει τα χερια του.Εκεινη φτιαχνει τα μαλλια της με πολυ προσοχη και επιμονη.Πανεμορφη.Αγνωστοι μεταξυ τους.Τα ματια τους συναντιουνται στον καθρεφτη.

Αυτος:"Προεξεχει μια τριχα..."
Εκεινη χαμογελώντας:"Ε και τι να κανω?"
Αυτος:"Τιποτα...Δεν χρειαζεται"

Μια ωρα αργοτερα.Ο καθενας απο τους δυο καθεται με την παρεα του.Βλεμματα αναμεσα τους πανε και ερχονται.Αυτος και οι φιλοι του φευγουν.Την πλησιαζει.Την ακουμπαει απαλα στον ωμο.Τον κοιταει εχοντας στα ματια μια απορια ισως και αμηχανια.Της χαϊδευει τα μαλλια αργα...

Αυτος:"Τωρα ειναι τελεια..."
Εκεινη τον κοιταει αμιλητη
Αυτος:"Για την τριχα που προεξειχε λεω..."(αρκετα αμηχανα)
Εκεινη χαμογελαει."Ευχαριστω".Και του ανταποδιδει καπως αμηχανα το χαδι στον ωμο με ενα απαλο χαδι στο μπρατσο...
Αυτος:"Η ατελεια κανει την γοητεια.Ακομα και μια τριχα που προεξεχει.καληνυχτα..."
Εκεινη χαμογελωντας αμηχανα "Καληνυχτα..."

Εφυγε χωρις να σκεφτεται οτι δεν εκανε ο ιδιος καποια κινηση παραπανω.Απλα ενοιωθε ομορφα καθως θυμοταν το χαμογελο της και το χαδι της...

Μα εγω τα βρισκω φυσιολογικα...

2009-03-08T21:30:00.002+02:00

Μια και με προσκαλεσε η Aman-ουλα αποφασισω να ανταποκριθω.Ιδου 10 σοβαροι λογοι για να με σιχαθειτε να με αντιπαθησετε και να με θαψετε.Εχουμε και λεμε:

1)Βαζω τα χρηματα παντα στην αριστερη τσεπη.Δεν εχει να κανει ουτε με τις πολιτικες ουτε θρησκευτικες μου πεποιθησεις...

2)Κανω μπανιο και λουζομαι μετα απο κανενα 20λεπτο.Το κληρονομισα απο την μανα μου

3)Στο σπιτι μου ολα ειναι ακαταστατα εκτος απο το ψυγειο, τον εξοπλισμο της κιθαρας(ενισχυτες κ.τ.λ.),τα μπουκαλια και τα cds.Ετσι δειχνω τι εκτιμαω πραγματικα στη ζωη.Φαγητο, Ποτα και Μουσικη :-)

4)Παρ'οτι μου αρεσει πολυ η λεγομενη "απαλη" και "ευδιαθετη" μουσικη το πρωι παντα ξυπναω με μπαντες του στυλ Slipknot, Hatebreed, Death, Septic Flesh, Himsa, Lamb of God και αλλα παρομοια "ευγενικα ακουσματα". Μαλλον το κανω για να αντιμετωπισω τη μερα οσο μαλακισμενη και σπαστικια και αν εξελιχθει.

5)Ειμαι σκραπας στις μαθηματικες θεωριες και στα μαθηματικα προβληματα αλλλα ειμαι ασσος στις μαθηματικες πραξεις.Στο λυκειο ημουν κατι σαν το "κομπιουτερακι" της ταξης οταν ειχαμε διαγωνισμα

6)Φοβαμαι οτιδηποτε υπερφυσικο

7)Παρ'οτι οπως εχετε μαλλον καταλαβει ακουω κυριως μεταλ το στυλ μου δεν θα το ελεγες μεταλ με τιποτα.Αλλα αυτο δεν σημαινει οτι μπορειτε να με περνατε για οπαδο του σκυλαδικου!Η κοπελα στην 5μερη που μου το'πε ακομα αγνοειται απο τους δικους της...

8)Παρ'οτι σπουδαζω ηλεκτρολογια εχω να αλλαξω μια χαλασμενη λαμπα δυο βδομαδες...

9)Παρ'οτι ειμαι ανθρωπος που υπολογιζει καθε κινηση πριν την κανει τελικα για να την κανω αυτην πρεπει να ακουστει μια φωνη μεσα μου που να λεει "δεν γαμεται οτι ειναι να γινει ας γινει" ...

10)Μου αρεσουν ταινιες του στυλ "μαθηματα αμερικανικης ιστοριας" αλλα λατρευω και τις ταινιες του Βεγγου.ΠΡΑΚΤΩΡ ΘΟΥ-ΒΟΥ 000 ολα τα λεφτα!!!!!

Και ετσι μετα απο αυτον τον καταλογο ο οποιος ανετα θα αλλαζε ανετα σε 10 λεπτα προσκαλω την αγαπημενη Νεράιδα της βροχης και τον φιλο Wolfheart.Αν και ο 2ος σιγα μην δεχτει...

Καμενη γη...

2009-03-04T00:41:00.003+02:00

Καηκαν ολα...Τα βαλα μπουρλοτο σε λεω!
Το καψα το γαμημενο το παρελθον...
Άι σιχτιρ απο εκει περα...
Τοσο καιρο ελεγα ο μαλακας θα προχωρησω μπροστα...
Και τι καταφερνα???
Να παθαινω οτι παθαινει οποιοσδηποτε προχωραει μπροστα κοιτωντας ταυτοχρονα πισω...
Στουκαρει σε οποια κολωνα βρεθει μπροστα του...
Και σκονταφτει σε οποια λακουβα βρεθει στο δρομο του...
Δεν εκανα τιποτα απιστευτο...
Απλα εριξα πολυ βενζινη στο παρελθον μου με τη μια...
Ή θα επαιρνε μπροστα και επιτελους θα γινοταν παρον και μελλον...
Ή θα επαιρνε φωτια και θα καιγοταν οπως καιγοντουσαν οι αναμνησεις μου καθε φορα που...
Τελικα εγινε το δευτερο...
Αλλα δεν με χαλαει...
Διοτι το πιο φαρμακερο δηλητηριο σε ενα αγευστο παρον...
Ειναι το ομορφο παρελθον...
Που σου θυμιζει πως καταντησες...
Αλλα τωρα κοιταω πισω και το μονο που βλεπω ειναι σταχτες και αποκαϊδια...
Μπροστα ειναι ενα χωραφι που εχει ετοιμαστει για το σπορο...
Μπορει να πιασει μπορει και να καει και αυτο...
Ετσι απλα περιμενω να φυτρωσει κατι...
Και αν δεν φυτρωσει?
Στα αρχιδια μου...
Ουτως ή αλλως δεν εχει φυτρωσει τιποτα μεχρι τωρα...
Ξερω οτι παρελαβα αγονη γη...
Τοσο αγονη οσο και ενας βραχος...
Και ομως τα πιο σπανια λουλουδια φυτρωνουν στις βραχοκορφες των Ανδεων...
Αν ειναι να φυτρωσει κατι το μονο λιπασμα που χρειαζεται ειναι η υπομονη και η αξιοπρεπεια...
Αυτα πιστευω τα εχω...
Απο εκει και περα...
Ας αποφασισει η φυση για μενα...

Dreams and Reality

2009-02-18T00:13:00.003+02:00

Μουσικη(ας πουμε...):Jerronymo
Στιχοι:Jerronymo

I am living between
My reality and dreams
I still hope within
But my sanity screams

Tell me why I have to choose
And advise me which path to follow
Dreams and feelings to lose
Or being forever hollow

Fate, is this your story for me?
You haven’t told me yet
Is this the pain of me?
I have all my life felt

My dreams never get real
My reality full of stress
Sorrow and anger all I feel
My life a routine in a mess

Between reality and dreams
It’s not as easy as it seems
Hiding behind a black curtain
My happiness is a future uncertain

In your reality I cannot live in
Like a dark place it seems
But sometimes I managed to get in
And I passed for the love’s realms

Dreams what is your use?
An antidote in sorrow?
Helping my pain to reduce?
Or a poison every night I borrow?

I tried to find the middle path
But in a blind I stopped
Now the past is the only fact
To see if I managed to be loved

Memories of happiness
Moments of truth?
Nights of emptiness
Fragments of youth?

Between reality and dreams
It’s not as easy as it seems
Hiding behind a black curtain
My happiness is a future uncertain

Asking the reason of living
Searching for the power to keep on
Get sick with my self’s creeping
Must find the will to live on

Dreaming to resist in reality
Start learning from the past
Found a way to stop next fatality
Heart, this chance was not your last

I look inside my soul
And seeing its strength
No reason to end it all
Still restless my will’s for life hand

Hiding behind a black curtain
My happiness is a future uncertain
But I burn it and see the flame
That enforces me to win in my life’s game

Dreams remind me my heart
Reality strengthen my head
Dreams keep me until now real
Reality, it’s time my dreams to feel…

Y.Γ.1:Οι πιο εντονες στροφες ειναι το ρεφραιν(λεμε τωρα...)
Υ.Γ.2:Για οσους διαβασαν την προηγουμενη αναρτηση να ξερουν οτι το περασα τελικα το μαθημα!Αλλα κοπηκα σε αυτο που εδινα την μεθεπομενη της σφαγης...

Στην μνημη των "Ηλεκτρικων Μετρησεων"...

2009-02-05T18:30:00.006+02:00

Εξεταστικη Περιοδος. Ηλεκτρολογια Καβαλας. Δευτερα 2 φεβρουαριου. Πρωτο μαθημα.

Ανελεητη σφαγη. Κανεις δεν επεζησε...

Ετσι αποφασισαμε το βραδυ ολοι μαζι να βρεθουμε για να πενθησουμε παρεα για την σφαγη μας.Το μνημοσυνο ξεκινησε στις 21.30...
Ξεκιναμε με σφηνακια αυθεντικης ρωσικης βοτκας.Ολοι μαζι.Μετα ο καθενας διαφορετικο ποτο.Το ουισκι επικρατησε.Για soundtrack ειχαμε Μακροπουλο Live(ναι ακουω και τετοια αν πιω πολυ!).Τα αιματα αναβουν.Το ουισκι τελειωνει.Ωρα για κρασι.Ε τι τζαμπα καναμε χημεια ενα εξαμηνο?Το μοιρολοι συνεχιζεται με τσιφτετελια, ζεμπεκιες και καρατε!
Σε καποια φαση περναει μια αγγελικα πλασμενη κοπελα απο το δρομο και ο πιο συνεσταλμενος και πιο ντροπαλος της παρεας φωναζει "ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΕΜΟΡΦΗ".Αυτη απανταει "δεν γαμ... ρε μαλακα!".Ο φιλος και συναδελφος μενει απορρημενος και λεει "Μα καλα δεν την ειπα κατι κακο...Τι ηθελε να την πω? Σαβουρα?"Η τελετη συνεχιζεται με αμειωτο ρυθμο(με πολλα υποβρυχια δηλαδη...) οσπου ερχεται η ωρα του παιδιου.Μπαρμπουτι.Οποιος φερει την πιο μικρη ζαρια πινει απο ενα σφηνακι ουισκι.Βγηκα 2ος με 3 σφηνακια.Ενα μικρο διαλλειμμα απο το κρασι και συνεχιζουμε.Οσο περναει η ωρα ακουγονται φωνες απο το υπερπεραν...
"Κωλοπαιδα","κωπροσκυλα","Δεν ντρεπεστε?","θελουμε να κοιμηθουμε γαμω την παν...σας" και αλλα εξωγηινα φαινομενα...

Στο τελος της βραδυας μες στο σπιτι εβλεπες μισοπεθαμενα(μα εντελως σουρωμενα!) πτωματα. Ωρα για φιλοσοφικες συζυτησεις...
Γ:Να σας πω παιδια για την καψουρα μου δεν μπορω αλλο.Με εχει πεθανει...
Οσοι ακομα ειχαν επαφη με το περιβαλλον:Πες ρε και μετα παιρνουμε σειρα εμεις...
Υστερα απο 4 ωρες που ελεγε ο καθενας τον πονο του τελειωσαμε τη συζητηση με ενα τελευταιο τσουγκρισμα(δεν θυμαμαι τι ηταν...)
Φωναζουμε ολοι μαζι"Στην υγεια των γυναικων!"
Γ:"Στην υγεια σου Κ.Θελω να σε ξαναδω"
Jer:"Στην υγεια σου ...Να'σαι ευτυχισμενη μονο αυτο θελω"
Κ:"Στην υγεια σου Σ.Σε αγαπαω και ας κανεις πως δεν το ξερεις"

Υστερα απο αυτο το ευχαριστο διαλλειμμα ακολουθησαν συζητησεις για σατανιστες, για την ΠΑΟΚΑΡΑ και καποια αλλα θεματα τα οποια δεν θυμαμαι...
Το μεσημερι που ξυπνησαμε μας βρηκε να παιζουμε PRO και να τρωμε πατατακια για πρωινο μαζι με καφε! Αν και ημασταν γεματοι τσιμπλες, με κεφαλια καζανια και βρωμοκοπουσανμε αλκοολ νοιωθαμε οτι ειχαμε αναστηθει μετα τη σφαγη της προηγουμενης μερας!Απο τις πιο ομορφες μερες της φοιτητικης μου ζωης!

Λιγο πριν τις φωνες απο το υπερπεραν...

Κατι δεν παει καλα...

2009-01-27T00:24:00.003+02:00

Θελω να πιστεψω οτι ζω
Νοιωθω οτι αργοπεθαινω

Θελω να πιστεψω οτι υπαρχει θεος
Νοιωθω οτι η μονη θρησκεια στον κοσμο ειναι το χρημα
Θελω να πιστεψω οτι υπαρχει αγαπη
Νοιωθω οτι υπαρχει μονο γ....
Θελω να πιστεψω οτι υπαρχει φιλία
Νοιωθω οτι υπαρχουν μονο μεγαλες ποσοτητες αλκοολ

Θελω να πιστεψω οτι αξιζω
Νοιωθω ασημαντος, ανικανος
Θελω να πιστεψω οτι αγγιζω τους αλλους
Νοιωθω οτι απο το ενα αυτι μπαινει και απο το αλλο βγαινει
Θελω να πιστεψω οτι υπαρχουν λογοι να αισιοδοξω
Νοιωθω οτι οποτε ελπιζω ματαιοδοξω
Θελω να πιστεψω οτι καποιος θελει να με ακουσει
Νοιωθω οτι ολοι αδιαφορουν
Θελω να πιστεψω οτι μορφωνομαι
Νοιωθω οτι εκπαιδευομαι για να γινω κατι που δεν θελω

Θελω να πιστεψω οτι υπαρχει ειλικρινια
Νοιωθω οτι ακουω παντου ψεμματα
Θελω να πιστεψω οτι υπαρχει αγνοτητα
Νοιωθω οτι παντου υπαρχει μονο δολος
Θελω να πιστεψω οτι υπαρχει αλληλεγγυη
Νοιωθω οτι ο εγωισμος επικρατει παντα
Θελω να πιστεψω οτι υπαρχουν αγνες επαναστασεις
Νοιωθω οτι υπαρχουν μονο πολιτικα συμφεροντα
Θελω να πιστεψω οτι καποιος πολιτικος θα νοιαστει για το λαο
Νοιωθω οτι νοιαζονται μονο για την τσεπη τους και την κοιλια τους

Θελω να πιστεψω οτι ολα τα παραπανω τα λεω επειδη απλα με εχει πιασει η απαισιοδοξια μου και αυριο ουτε που θα τα θυμαμαι
Νοιωθω οτι απλα ειμαι ενα εγωιστικο καθαρμα το οποιο νοιαζεται μονο για την παρτη του και ριχνει τις ευθυνες στους αλλους για οτι στραβο του συμβαινει

Θελω να νοιωσω αυτα που θελω να πιστεψω.Εστω και καποια ελαχιστα απο αυτα...

Στη γη της Χανααν...

2009-01-10T22:52:00.002+02:00

Συζητουσαμε τις προαλλες με εναν φιλο μου σχετικα με τα τεκταινομενα στην Γαζα τις τελευταιες μερες. Για πολυ ωρα συζητουσαμε για τα τραγικα αποτελεσματα αυτης αιματοχυσιας (οπως και καθε αιματοχυσιας...) με τα παιδακια που σκοτωνονται, το ξεκληρισμα οικογενειων κ.τ.λ. Καποια στιγμη ομως ο φιλος μου ανεφερε την εξης απορια.Τι μπορουν να κανουν οι Παλαιστινιοι για να σταματησει αυτο το μακελειο. Μετα απο πολυ ωρα καταληξαμε στο οτι υπαρχουν δυο τροποι αντιδρασης. Με τα θετικα και αρνητικα του ο καθενας....

1)Η (θα την ελεγα) αντιδραση αξιοπρεπειας. Δηλαδη ολος ο λαος της Παλαιστηνης να παρει οτι μπορει να χρησιμοποιηθει σαν οπλο και να προσπαθησει για μια πανλαϊκη αντισταση απεναντι στα Ισραηλινα στρατευματα.Ενας υπερ παντων αγωνας...Με οτιδηποτε.Οχι μονο οπλα.Φτυαρια, τσεκουρια οτιδηποτε μπορει να χρησιμοποιηθει για αντισταση. Κατα το ελληνικο «Ελευθερια ή θανατος».Τα πιθανα αποτελεσματα? Πληρης γενοκτονια του Παλαιστινιακου λαου απο τα πολυ ανωτερα(οσον αφορα τον εξοπλισμο) Ισραηλινα στρατευματα. Τα ομοθρησκα αραβικα κρατη σιγα μην βοηθησουν(θα το ειχαν κανει ηδη) και ο ΟΗΕ να λεει σε ελευθερη μεταφραση «Κακοι Ισραηλινοι σας εκλιπαρουμε, σταματηστε να σκοτωνετε παιδια. Αλλα αν το θελετε πολυ μπορειτε να συνεχισετε.Δεν θα σας εμποδισει κανεις». Το μονο που θα κερδισουν οι Παλαιστινιοι θα ειναι μια περιοπτη θεση στην αληθινη ιστορια και την αιωνια εκτιμηση των κατοικων αλλων περιοχων οι οποιοι βαζουν ως ανωτερο αγαθο στη ζωη την ελευθερια...

2)Η (παλι θα την ελεγα) αντιδραση αναγκης. Δηλαδη να παραδοθουν ολες οι αντιστασιακες ομαδες στον Ισραηλινο στρατο (και να εκτελεστουν με παροδια δικης) και οι μετεπειτα κυβερνησεις των Παλαιστινιων να κανουν οτι τους λεει η Αμερικη το Ισραηλ και γενικοτερα τα παγκοσμια συμφεροντα. Το εχουν κανει με απολυτη επιτυχια αλλες χωρες(Ελβετια, Λουξεμβουργο...) και με ελαχιστη επιτυχια αλλες(Ελλαδα, Τουρκια...).Τα πιθανα αποτελεσματα?
Οι παλαιστινιοι θα ζουν μια ζωη με πολυ χαμηλο βιοτικο επιπεδο, με τεραστια ανεργια, και στραβα κουτσα θα προσπαθουν να τα βγαλουν περα(σας θυμιζει κατι???). Οσο για εθνικη αξιοπρεπεια? Απολυτο μηδεν. Τα παγκοσμια συμφεροντα θα τους συμπεριφερονται ως τα τσιρακια τους και θα τους κανουν οτι θελουν οποτε θελουν(μηπως και αυτο σας θυμιζει κατι?) Αυτο που θα κερδισουν ειναι τουλαχιστον οτι αρκετοι απο αυτους θα εχουν να φανε(στην κυριολεξια), μια στοιχειωδη ιατροφαρμακευτικη περιθαλψη και μια επισης στοιχειωδη ασφαλιση. Συν το οτι η σωματικη τους ακεραιοτητα δεν θα κινδυνευει απο το οποιοδηποτε οπλο αμερικανικης προελευσης καποιου Ισραηλινου...

Δεν ξερω ποια απο τις δυο αντιδρασεις ειναι καλυτερη. Σιγουρα ηθικα ειναι πιο σωστη η πρωτη αλλα απο την αλλη, αλλα δεν πρεπει να ξεχναμε οτι το ηθικα σωστο στον κοσμο μας στην συντριπτικη πλειοψηφια ζει μια πολυ δυσκολη ζωη(με «βασανισμενες» τις πραγματικες ανθρωπινες αξιες οπως η αγαπη, η φιλια, η οικογενεια) και πεθαινει προωρα και οχι απο φυσικο θανατο.Π.χ. Μαρτιν Λουθερ Κινγκ, Γκαντι, Τσε Γκεβαρα, Αρης Βελουχιωτης, Βιτοριο και δυστυχως πολλοι αλλοι. Παρα πολλοι...

Ανθρωποι Μοναχοί...

2009-01-08T22:12:00.001+02:00

Στίχοι: Γιάννης Καλαμίτσης
Μουσική: Γιάννης Σπανός
Πρώτη εκτέλεση: Βίκυ Μοσχολιού

Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι
σαν το ξεχασμένο στάχυ
ο κόσμος γύρω άδειος κάμπος
κι αυτοί στης μοναξιάς το θάμπος
σαν το ξεχασμένο στάχυ
άνθρωποι μονάχοι

Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι
όπως του πελάγου οι βράχοι
ο κόσμος θάλασσα που απλώνει
κι αυτοί βουβοί σκυφτοί και μόνοι
ανεμοδαρμένοι βράχοι
άνθρωποι μονάχοι

Άνθρωποι μονάχοι σαν ξερόκλαδα σπασμένα
σαν ξωκλήσια ερημωμένα, ξεχασμένα
άνθρωποι μονάχοι σαν ξερόκλαδα σπασμένα
σαν ξωκλήσια ερημωμένα, σαν εσένα, σαν εμένα...

Ταξιδι στις Λεπτομερειες

2009-01-06T22:38:00.005+02:00

Τελος διακοπων.Επιστροφη στην καβαλα.Τρεις βδομαδες στην θεσσαλονικη.Καθομαι μεσα στο λεωφορειο των ΚΤΕΛ.Τις επομενες δυο ωρες θα καθομαι σε αυτην την θεση.Ευκαιρια για σκεψεις.Ή και για υπνο. Λογικα θα γινει το πρωτο.Οπως συμβαινει καθε φορα...

Σκεφτομαι οτι εγινε αυτες τις 20 μερες. Τιποτα το συνταρρακτικο.Ακομα και οι γιορτες εχουν καταντησει κοινοτοπες. Τιποτα το πολυ αρνητικο, τιποτα το πολυ θετικο. Ρουτινα. Εφυγα απο την ρουτινα της καβαλας και κατεληξα στην ρουτινα της θεσσαλονικης. Μοναδικο κατορθωμα.

Ισως ομως φταιω και εγω. Δεν αρπαξα τυχον ευκαιριες που υπηρξαν για να αλλαξει κατι δραστικα. Δεν ξερω αν φοβηθηκα. Δεν ξερω αν απλα δεν εδωσα σημασια ή αν δεν υπηρχε νοημα να τις αρπαξω...

Αλλα τωρα καθως το λεωφορειο εχει περασει ήδη το Δερβενι αρχιζω και θυμαμαι καποιες λεπτομερειες. Λεπτομερειες οι οποιες μες στην ρουτινα καταφεραν και μου εδωσαν για λιγες στιγμες την ψευδαισθηση οτι ξεφευγω απο τα καθιερωμενα. Οτι η ενταση ανεβαινει.. Και αυτο με χαροποιει. Με ξυπναει απο το ληθαργο της καθημερινοτητας. Οι λεπτομερειες κανουν τη διαφορα δεν λενε? Ισως. Δεν πιστευω παντα. Αλλα αν πρεπει να θυμαμαι κατι απο αυτες τις γιορτες ειναι αυτες οι μικρες χρονικα στιγμες. Δυστυχως ή ευτυχως ετσι ειναι..

Θυμαμαι φιλε που σου ειπα ολη την αληθεια κα οτι νοιωθω. Πιστευα οτι πολυ πιθανον να μην την αντεχες. Αλλα τελικα την αποδεχτηκες. Πραγματικα και οχι στα λογια. Και αυτο με χαροποιησε πολυ. Εφ’οσον αποδεχτηκες την αληθεια μου σημαινει οτι αποδεχτηκες και μενα. Πραγματικα. Ηταν κατι που επρεπε να γινει. Για να νοιωσουμε και οι δυο καλυτερα. Και τελικα οντως ετσι εγινε. Η αληθεια σωζει. Και οταν παρεμβαλλονται σε αυτην μονο ψυχες και οχι εξουσια και συμφεροντα τοτε μονο καλο κανει. Μπορει να πονεσει στην αρχη αλλα στο τελος θα σε λυτρωσει. Και θα καταλαβεις πολλα πραγματα. Ενω το ψεμμα μπορει να μην σε πονεσει τοσο στην αρχη αλλα μετα θα σε βασανιζει μια ζωη...

Κορωνεια

Μολις αφησαμε πισω την λιμνη Κορωνεια. Λιμνη τροπος του λεγειν τωρα πια. Πριν απο 10 χρονια ειχε βαθος 23 μετρα. Τωρα εχει 1,5-2. Αλλα εστω ακομα και τωρα υπαρχει λιγο νερο. Για να θυμιζει σε ολους οτι πολυ δυσκολα θα χασει την υποσταση της. Σαν μια παλια αγαπη. Μπορει να περασει καιρος αλλα παντα κατι θα θυμιζει οτι κατι υπηρχε παλιοτερα. Στην λιμνη τα λασπονερα. Στην αγαπη τα βλεμματα. Και οπως η λιμνη ζωντανευει οταν βρεχει για λιγες μερες ετσι και εγω στο βλεμμα σου ζωντανευω για λιγα δευτερολεπτα. Οπως οταν η λιμνη ξανααποκτα νερο και θυμιζει και παλι την πραγματκη της υποσταση ετσι και εγω με ενα σου βλεμμα κατευθειαν επιστρεφω στον παλιο καλο μου εαυτο. Ετσι και το περασμα του χεριου σου στο δικο μου, παρ’οτι ηξερα οτι δεν σημαινει τιποτα πια, το δεχτηκα οπως θα δεχοταν η Κορωνεια εναν κατακλυσμο. Και οπως η Κορωνεια oση ωρα θα εβρεχε καταρρακτωδως και θα ενοιωθε ζωντανη και λιμνη ξανα, ετσι και εγω οση ωρα ειχες το χερι σου περασμενο στο δικο μου ενοιωθα ξανα ανθρωπος. Ξανα ονειρευομουν. Αλλα οπως και η Κορωνεια ξερει οτι καποια στιγμη η βροχη θα σταματησει και θα ξανα ξεραθει ετσι και εγω ηξερα οτι συντομα θα σταματησεις να με κρατας και θα επιστρεψω στην προσωπικη μου ξεραϊλα...

Παγγαιο

Εχει συννεφια και γυρω απλωνονται τωρα βουνα, καθως διασχιζουμε τα ορεινα χωρια της Καβαλας.Γαληψος, Ποδοχωρι, Ακροβουνι. Βλεπω αυτα τα θεορατα βουνα και νομιζω οτι με πλακωνουν. Οτι με φυλακιζουν στο στενο το δρομο. Και γαμωτο τα βλεπω παντου. Σαν να μην υπαρχει εξοδος.Ακομα και το φως του ηλιου σταματαει σε αυτα. Αποκρυμνα. Αγρια. Απλησιαστα. Σαν τα εμποδια που κατα καιρους νομιζω οτι συνανταω στη ζωη μου. Οχι απαραιτητα οτι ειναι αντικειμενικα θεορατα αλλα πολλες φορες ετσι τα βλεπω. Και οπως τα βουνα αφηνουν ελαχιστο φως να πεφτει ετσι και αυτα τα εμποδια προσπαθουν να με πεισουν να ελπιζω οσο το δυνατον λιγοτερο...

Περασαμε την Ελευθερουπολη.Σιγα σιγα κατεβαινουμε απο τον ορεινο ογκο και φθανουμε στην Καβαλα. Την βλεπω. Ολος ο κολπος μπροστα στα ματια μου.Απο ψηλα. Λες και ειμαι ετοιμος να τον κατακτησω.Τωρα εχω ολον τον οριζοντα στο πιατο μου. Με μια υπεροχη θέα. Σαν να εχω την ζωη ολη μπροστα μου. Σαν να μπορω να την παρω στα χερια μου....

Καβαλα

Ελπιζω οντως να γινει ετσι γιατι αλλιως η αισιοδοξια μου θα καταντησει ματαιοδοξια....

Νεα Αρχη...

2008-12-31T18:30:00.002+02:00

Παραμονη Πρωτοχρονιας.12 το βραδυ.Καλως ηρθες 2009. Ας βγουμε ολοι το βραδυ παρεα με τα αγαπημενα μας προσωπα και ας ξεχασουμε τις δυσαρεστες στιγμες του 2008. Προσωπικες και κοινωνικες.Ας παρουμε ρεπο μια μερα απο τις σκεψεις μας.Ας αφεθουμε στην χαρα που μας προσφερει μια νεα αρχη.Εστω και σε μεγαλο βαθμο τεχνητη...
...
...
...
Γαμωτο...
...
...
Ας κανω αυτα που λεω πιο πανω!!!
...
...
Ευτυχισμενο το 2009!!!

Chuck Schuldiner 13/5/1967-13/12/2001 R.I.P.

2008-12-13T13:37:00.005+02:00

Μεσα στον πανικο που γινεται αυτες τις μερες, σε μια χωρα σε μια κοινωνια που φλεγεται κυριως μεταφορικα και οχι κυριολεκτικα οπως δειχνουν τα "αγαπημενα" μας ΜΜΕ ξεχναμε πολλα πραγματα.Ξεχναμε πολλους ανθρωπους δικους μας και μη.Ξεχναμε ανθρωπους οι οποιοι θα μπορουσαν με τις πραξεις τους και με τον τροπο τους να μας διδαξουν πολλα σε αυτους τους δυσκολους καιρους...Ετσι λοιπον εγω δεν θελω να ξεχασω οτι σαν σημερα πριν απο 7 χρονια εφυγε απο κοντα μας ενας τετοιος ανθρωπος.Ενας καλλιτεχνης ο οποιος με τους στιχους,τη μουσικη του και τις ερμηνειες του εμενα προσωπικα τουλαχιστον εχει αφησει το στιγμα του μεσα μου.Λογικα πρεπει να ειναι γνωστος σε σους ακουνε metal και πολυ αγαπημενος σε καποιους απο αυτους.Αποφασισα λοιπον να κανω ενα αφιερωματακι σε αυτον τον ανθρωπο, ουσιαστικα μια ανασκοπηση της ζωης του και της καριερας του...Ας θυμηθουμε λοιπον ποιος ηταν ο Chuck Schuldiner...

Ο Chuck Schuldiner γεννηθηκε στις 13-5-1967 στην πολη Ταμπα, στην Φλωριδα των Η.Π.Α.Οταν ηταν 9 χρονων σκοτωθηκε ο αδερφος του, κατι που τον σημαδεψε ολη του τη ζωη μια και ηταν πολυ δεμενοι.Οι γονεις για να ξεχνιεται του πηραν μια κιθαρα.Συντομα αρχισε να δουλευει με δασκαλο τον οποιο τον «εστειλε» μετα απο δυο μαθηματα επειδη αυτος του μαθαινε να παιζει παιδικα τραγουδακια.

Το 1984 δημιουργει την 1η του μπαντα, τους Mantas.Βγαζουν ενα δισκο ονοματι “Death by Metal” την ιδια χρονια.Ακολουθει το 1986 ενα συντομο περασμα απο τους Καναδους Slaughter και το 1987 μετονομαζει τους Mantas σε Death.Την ιδια χρονια κυκλοφορουν το “Scream Bloody Gore”.Το Μεταλ κοινο αρχιζει να υποψιαζεται οτι κατι κανουριο παιζεται εδω.Το 1988 κυκλοφορει το “Leprosy” και οι υποψιες βγαινουν αληθινες.Την επομενη χρονια κυκλοφορει και το ντεμπουτο των συντοπιτων τους Morbid Angel “Altar of Madness” και ολοι μιλανε για ενα νεο ιδιωμα στο Μεταλ ονοματι Death Metal. Καθολου τυχαια η ονομασια...

Ακολουθει η μια δισκαρα μετα την αλλη:Spiritual Healing-1990(απο τους καλυτερους δισκους ακραιου Μεταλ για μενα),Human-1991(επιβεβαιωση οτι ειναι τεραστια μπαντα),Individual Thought Patterns-1993(διαστημικη τεχνικη στην οποια συμβαλλει πολυ και ο James Murphy,παλευει χρονια με τον καρκινο, τραγικη ειρωνια αν διαβασει κανεις παρακατω),Symbolic-1995(μελωδια στο Death Metal?Φυσικα),The sound of perseverance-1998(το κυκνειο ασμα τους με την διασκευη του Painkiller των Judas Priest να μας αφηνει τα μυαλα στα χερια).Επειτα ιδρυει ενα καινουριο σχημα με καπως πιο εναλλακτικο ηχο και σαφως λιγοτερο ακραιο τους Control Denied και βγαζει το δισκο “The Fragile Art of Existence”(Βρε μπας και ηξερε τιποτα για το μελλον?)

Ο Chuck Schuldiner ηταν οι Death. Οχι μονο επειδη αλλαζε συνεχεια συνεργατες αλλα και επειδη ηταν ο συνθετης, ο τραγουδιστης, ο στιχουργος και ο κιθαριστας της μπαντας.Η μουσικη των Death ειναι πολυπλοκη στη δομη και η τεχνικη της απλα απιαστη(αχ τι εχω τραβηξει για να βγαλω μερικες νοτες του Symbolic…)Παρόλα αυτα σε αντιθεση με πολλες μπαντες οι οποιες κανουν επιδειξη τεχνικης οι Death χρησιμοποιουσαν πολυπλοκη τεχνικη γιατι απλα μονο αυτη μπορουσε να εκφρασει στο 100% τι γινοταν μες στο μυαλο του Chuck. Mπορει ολοι οσοι τους πρωτοακουν να χανονται λιγο αλλα με καθε ακροαση θα ανακαλυπτουν ολο και περισσοτερα στοιχεια μεχρι που στο τελος θα αποθεωσουν την μπαντα.Οι στιχοι τους σε αντιθεση με τις περισσοτερες death metal μπαντες της εποχης που επιτιθοταν στο χριστιανισμο και ειχαν σαφεις σατανιστικους στιχους στα τραγουδια τους, ηταν κοινωνικοι και (επιτρεψτε μου να πω) υπαρξιακοι. Περιειχαν σκληρη κριτικη στην συγχρονη κοινωνια που λατρευει το χρημα και την εξουσια και με ενα οργισμενο και ταυτοχρονα σατιρικο υφος ξυπνουσαν συνειδησεις. Ειχαν επιχειρηματα δεν ελεγαν απλα «παμε να γαμησουμε το συστημα».Δεν ειναι τυχαιο οτι το παρατσουκλι του Chuck ηταν The Philosopher of Metal(Απο το τραγουδι The Philosopher του Individual thought patterns).Οσο για τα φωνητικα αν και brutal ξεφευγαν απο τα καθιερωμενα και χαρακτηριζονται απο παθιασμενες και βαθια συγκινητικες ερμηνειες. Οι μονοι δισκοι που δεν τραγουδησε ο Chuck ηταν το “Death By Metal” και το “The Fragile Art of Existence”(oπου ειχε συμφωνησει με τον Warrel Dane των Nevermore να τραγουδησει αλλα τελικα δεν τα καταφεραν λογω του φορτωμενου προγραμματος του Dane,τελικα τραγουδησε και πολυ καλα μαλιστα ο Tim Aymar)

Ο Chuck Shuldiner ειχε κερδισει την απεριοριστη εκτιμηση της μεταλ κοινοτητας οχι μονο λογω της μουσικης τους αλλα οπως λενε και πολλοι «ηταν απο τους λιγους ανθρωπους που συνδυαζε τοση εξυπναδα και καλοσυνη ταυτοχρονα»

To 1998 φαινοταν οτι θα ειναι η χρονια και της εμπορικης καταξιωσης των Death μιας και ολα τα προηγουμενα χρονια ηταν μια μπαντα η οποια με το ζορι τα εβγαζε περα.Ελα ομως που την ημερα των γενεθλιων του ο Chuck μαθαινει οτι εχει καρκινο στον εγκεφαλο. Συνεχιζει να το παλευει αλλα η νοσος να προχωραει ολο και πιο γρηγορα. Μια πρωτη εγχειρηση φανηκε να εχει αποτελεσματα αλλα γρηγορα ο ογκος ξαναδημιουργηθηκε.Ολη η μεταλ κοινοτητα προσπαθησε να μαζευτουν χρηματα αλλα τελικα ο Chuck δεν εκανε την εγχειρηση λογω ελλειψης χρηματων.Να σημειωσουμε οτι η ασφαλιστικη εταιρεια αρνηθηκε να καλυψει τα εξοδα της εγχειρησης λογω καποιων ορων με ψιλα γραμματα στο συμβολαιο...

Ο Chuck Schuldiner «πεταξε» για ενα δικαιοτερο κοσμο που να του αξιζει στις 13 Δεκεμβριου 2001 σε ηλικια 34 ετων...Rest in Peace Chuck. Ουτως ή αλλως την ειρηνη της ψυχης και της κοινωνιας οραματιζοσουν παντα...

"http://www.youtube.com/watch?v=QGvDSuycarg&feature=related"
The Philosopher
Ενα απο τα κορυφαια τραγουδια των Death

Πηγες:www.rockdetector.com, Metal Hammer, internet γενικοτερα

Αληθινο Προσωπο...

2008-12-09T23:25:00.005+02:00

Τα γεγονοτα των τελευταιων 4 ημερων λιγο-πολυ γνωστα...Το σαββατο ενας παραφρων επηρεασμενος απο αυτα που του ταϊζουν στη δουλεια οι συναδελφοι και οι ανωτεροι του πυροβολει ενα παιδι.Γιατι δεν πιστευω οτι ηταν μονο η τρελα που του εδωσε την δυναμη να το κανει...

Ο θανατος του μικρου σταθηκε η αφορμη(περα απο τα επεισοδια) να αποκαλυφθει το αληθινο προσωπο της ελληνικης κοινωνιας και του ελληνικου κρατους...

Ας αρχισουμε απο "κατω" προς τα "πανω".Ανθρωποι που βρισκονται εκτος της κοινωνιας ειτε απο επιλογη δικια τους ειτε απο επιλογη της κοινωνιας βρισκουν την τελεια αφορμη για να ξεσπασουν ή για να αλλαξουν τα πραγματα(τι απο τα δυο ισχυει και για ποσους δεν ξερω,δεν ειμαι στο μυαλο του καθενα).

Οι περισσοτεροι μαθητες και φοιτητες με την ευκαιρια των καταληψεων και των κινητοποιησεων νοιωθουν οτι γλιτωνουν μαθημα και πανε για καφεδακι.Οι λιγοι διαμαρτυρονται ειρηνικα και καταληγουν να φανε ξυλο και δακρυγονα...

Καταστηματαρχες οι οποιοι ουτως ή αλλως τους τελευταιους μηνες,χρονια, ζουνε εναν εφιαλτη προσπαθουν να προστατεψουν τις κατεστραμμενες απο το κρατος περιουσιες να μην καταστραφουν ολοκληρωτικα απο τους "αντιδραστικους".

Πολιτες οι οποιοι ουτε τα παιδια τους χανουν ουτε τις περιουσιες τους συνεχιζουν τις επισης βασανισμενες ζωες τους.

Αστυνομικοι, οι οποιοι μπηκαν στην αστυνομια λογω οτι σε αυτες τις απαισιες εποχες σου προσφερει καποια οικονομικα και ασφαλιστικα προνομια.Για λιγα ευρω και μια ζωη γεματη απαξιωση ειτε προσωπικη ειτε κοινωνικη καθονται και κανουν πλατες στους ανωτερους τους.Ενω οι ανωτεροι τους πινουν καφεδακι αυτοι διακυνδυνευουν τη σωματικη και ηθικη τους ακεραιοτητα.

Αστυνομικοι(2) οι οποιοι επειδη εβλεπαν πολλες αμερικανικες ταινιες, επειδη ηταν ματαιοδοξοι στον εαυτο τους και απετυχαν, επειδη απο την οικογενεια τους εμαθαν οτι πρεπει να ειναι εναντιον σε καθε αντιδραση και επειδη απλα τους δινουν ενα οπλο με μηδαμινη ψυχολογικη εξεταση(τυχαια γινεται αυτο?) νομιζουν πως ειναι οι αρχοντες τουτης της κοινωνιας, ειναι ετοιμοι να σκοτωσουν οποιονδηποτε.Δεν ξερω αν ειναι περισσοτεροι απο την πρωτη κατηγορια αλλα σιγουρα ειναι επικινδυνα πολλοι...

Πολιτικοι οι οποιοι απλα παρακολουθουν τις εξελιξεις στην τηλεοραση τρωγωντας ποπ-κορν με κεφτεδες.Αφου τα επισοδια δεν εχουν φτασει εξω απο το σπιτι τους νοιωθουν ασφαλεις.Ποιος ειπε οτι η ταξη και ο κοινωνικος "υπνος" ειναι το πρωτο τους μελημα?Μερικες φορες το χαος τους εξυπηρετει αν εχει καποια συγκεκριμενη μορφη.Βλεπουν τους αντιδραστικοτερους αντιπαλους τους να εχουν εναντιον τους την κοινωνια(αν και δεν πιστευω οτι τους βλεπουν απλα αλλα βαζουν και αυτοι τα "χερακια" τους).Ουτως ή αλως ο κοσμος ξεχνα τα παντα(οικονομικη πολιτικη,σκανδαλα) και ασχολειται με τους "κουκουλοφορους".Αν μετα επανελθει η ταξη ολοι θα ειναι ηρεμοι...

Πραγματικα δεν ξερω τι συμπερασμα να βγαλω.Ολα τα παραπανω ειναι μια προσπαθεια να βρω μια αληθεια στην ολη κατασταση μιας και η αληθεια τις τελευταιες μερες εχει ξεφτιλιστει...Απλα πιστευω πωςη κοινωνια μας με την αντιδραση στα προβληματα των τελευταιων χρονων με αφορμη τη δολοφονια του Αλεξη(ο μονος που δεν φταιει) εδειξε το αληθινο της προσωπο...

Σκοτεινες οι ψυχες των ανθρωπων...

2008-12-07T21:20:00.004+02:00

ΚΕΜΑΛ

Ακούστε την ιστορία του Κεμάλ
ενός νεαρού πρίγκηπα,της ανατολής
απόγονου του Σεβάχ του θαλασσινού,
που νόμισε ότι μπορέι να αλλάξει τον κόσμο.
αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ
και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων.

Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και ένα καιρό
ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό
στη Μοσσούλη, τη Βασσόρα, στην παλιά τη χουρμαδιά
πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά.

Κι ενας νέος από σόι και γενιά βασιλική
αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά εκεί.
τον κοιτάν οι Βεδουίνοι με ματιά λυπητερή
κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει, πως θ' αλλάξουν οι καιροί.

Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά
ξεκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά
απ' τον Τίγρη στον Ευφράτη, απ' τη γη στον ουρανό
κυνηγάν τον αποστάτη να τον πιάσουν ζωντανό.

Πέφτουν πάνω του τα στίφη, σαν ακράτητα σκυλιά
και τον πάνε στο χαλίφη να του βάλει την θηλειά
μαύρο μέλι μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωί
πριν αφήσει στην κρεμάλα τη στερνή του την πνοή.

Με δύο γέρικες καμήλες μ' ένα κόκκινο φαρί
στου παράδεισου τις πύλες ο προφήτης καρτερεί.
πάνε τώρα χέρι χέρι κι είναι γύρω συννεφιά
μα της Δαμασκού τ' αστέρι τους κρατούσε συντροφιά.

Σ' ένα μήνα σ' ένα χρόνο βλέπουν μπρός τους τον Αλλάχ
που από τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ:
«νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί,
με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί»

Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ
Καληνύχτα...

Νικος Γκατσος

Υ.Γ.1. Αφιερωμενο στον 15χρονο μαθητη που δολοφονηθηκε χθες στα εξαρχεια...
Υ.Γ.2. Προς τον "μαγκα" με το σιδερικο:Ο μικρος ηταν, ειναι και θα ειναι ελευθερος.Εσυ ησουν, εισαι και θα εισαι φυλακισμενος...

Μελωδιες(?)...

2008-11-30T22:18:00.005+02:00

Ενας χρονος...
Ενα χρονο εχει που σε πρωτοπηρα στα χερια μου. Ενας χρονος γεματος μελωδιες(?)...
Ενας χρονος που οσον αφορα εσενα ποτε περασε δεν καταλαβα...Και σε κραταω ακομα στα χερια μου.Στην αγκαλια μου...

Ενα χρονο που προσπαθουσα να ζησω μου θυμιζες οτι ζω.Ενα χρονο που ενοιωθα μονος μου εκανες παρεα.Συνεχεια...

Ενα χρονο που ενοιωθα να μην με καταλαβαινει κανεις, εσυ εδειχνες να καταλαβαινεις τι νοιωθω με τους ηχους που μου χαριζες.Εσυ που απλα ακουγες την ψυχη μου...

Ενα χρονο που ενοιωθα να μην με ακουει κανεις,εγω ακουγα εσενα και ενοιωθα οτι εσυ ακους εμενα.Αλλοτε εξεφραζες την οργη μου και αλλοτε την θλιψη μου.Μα παντα οτι ενοιωθα...

Ενα χρονο ταξιδευω μαζι σου στα σκοτεινα μερη του μυαλου μου και της ψυχης μου και ανακαλυπτω νεες χωρες που δεν ειχα φανταστει καν οτι υπηρχαν.Αλλα πανω απο ολα ανακαλυπτω το φως που απλωνεται σε αυτα τα σκοτεινα μερη...

Ενα χρονο χαρη σε εσενα ακουσα τα πιο κολακευτικα σχολια που ειχα ακουσει ποτε.Και δεν εχω ακουσει πολλα.Οχι πως τα ειχα αναγκη...

Ενα χρονο μου σταθηκες οταν σχεδον(α ρε Φραγκι!) ολοι/ολα με ειχαν εγκαταλειψει.Ακομα και ο εαυτος μου ηταν ετοιμος να με εγκαταλειψει.Αλλα τον κρατουσες εσυ...

Ενα χρονο ταξιδευουμε μαζι.Ενα ταξιδι που ξεκινησε μεσα σε θυελλα.Και εσυ με κρατησες στην επιφανεια...

Και τωρα που ταξιδευουμε μαζι και επικρατει ηρεμια δεν υπαρχει περιπτωση να σε εγκαταλειψω.Δεν ξεχνω.Τιποτα...

Ουτως ή αλλως ο τελικος προορισμος αυτου του ταξιδιου ειναι το δικο μου τελος...Μεχρι τοτε συνεχιζουμε μαζι...

Στα ομορφα και στα ασχημα...

Θρυψαλλα...

2008-11-26T23:12:00.004+02:00

Κοιταξε τον εαυτο του στον καθρεφτη...Ξαφνικα γυρισαν τα μυαλα του...Το ματι του ελαμψε...Εδωσε μια γροθια πιο δυνατη απο ολες μαζι που δεν ειχε δωσει οταν επρεπε...Ο καθρεφτης εγινε θρυψαλλα...Αλλα επεσαν κατω αλλα εγδαραν το δερμα του και υστερα επεσαν...Και καποια καρφωθηκαν στη σαρκα του...Αν και ειχε ματωσει δεν τον πειραζε πια...Δεν εκλαψε...Δεν φωναξε...Μονο δακρυσε...Αλλα το πρωτο δακρυ ειχε κηλυσει λιγα δεκατα του δευτερολεπτου πριν αγγιξει το χερι του τον καθρεφτη...

Τι τον οδηγησε να το κανει αυτο? Ενα βλεμμα προλαβε να ριξει...Η μερα ηταν μια συνηθισμενη σαν ολες τις αλλες...Δεν ειχε γινει τιποτα ασχημο...Και γενικα το πρωι που συναντηθηκε με τοσο κοσμο ηταν ευδιαθετος ,χαμογελαστος.Οπως καθε μερα...Γυρισε σπιτι εφαγε, ακουσε μουσικη, ξαπλωσε και οταν σηκωθηκε μαζι με τον καφε του και 4 τσιγαρα χαζευε την τηλεοραση...

Ποιες σκεψεις ειχε εκεινη την στιγμη που το εκανε?Τον τρομαξε αυτο που ειδε?Σιχαθηκε με αυτο που ειδε?Εκνευριστηκε?ή απλα ξεσπασε?...

Γιατι ομως να ξεσπασει? Τι τον βασανιζε? Ολοι σε αυτον βλεπανε εναν χαρουμενο κοινωνικο ανθρωπο χωρις ιδιαιτερες σκοτουρες.Οι "δικοι" του ανθρωποι ηταν περηφανοι για αυτον.Το μελλον ηταν πολυ αισιοδοξο επαγγελματικα...Δεν ειχε πει σε κανεναν οτι κατι ή καποια θεματα τον απασχολουν...Ειχε πολλα χομπι, καλη οικονομικη κατασταση ενας φαινομενικα πληρης ανθρωπος για την κοινωνια μας...

Μηπως ομως ο ιδιος ειχε αντιθετη γνωμη?Μηπως δεν ειχε φτιαξει τη ζωη του οπως ηθελε?Μηπως βαρεθηκε να βριζει τη μοιρα του και ειδε ευθυνες και στον ιδιο? Μηπως βαρεθηκε να μην ξεσπαει στις πουστιες της ζωης του και εκεινη την ωρα ελευθερωθηκε?Γενικα ηταν απογοητευμενος?

Και απο τι?Απο τις επιλογες του? Απο την επιλογη να αφησει τους αλλους να επιλεγουν για αυτον?Και αν το εκανε γιατι τους αφηνε?Δεν ειχε θαρρος? Δεν ηθελε να στεναχωρεσει τους αλλους? Και οταν καταφερνε τελικα να μην στεναχωρει τους "δικους" του ανθρωπους μηπως τελικα στεναχωριοταν πιο πολυ αυτος? Τον ενοιαζαν οι αλλοι πιο πολυ απο τον εαυτο του?ή μηπως οι αλλοι ειχαν παντα δικιο?Ειναι δυνατον?Καποια στιγμη θα ειχε δικιο και αυτος...

Και αν ενοιωθε οτι η ζωη δεν ειχε ανταποδωσει κανενα απο τα προταιρηματα που του ελεγαν οι "δικοι" του ανθρωποι?Αν ηταν προδωμενος απο αυτους και την πορεια της ζωης του?Αν ειχε προδωσει ο ιδιος τον εαυτο του?

Κανεις δεν ξερει, ισως ουτε ο ιδιος...

Την επομενη μερα τον ειδαν οι "δικοι" του ανθρωποι και τον ρωτησαν που χτυπησε και γιατι εχει σημαδια.Ειπε οτι μια τζαμαρια εσπασε διπλα και καποια θραυσματα τον βρηκαν.Συμπληρωσε οτι ηταν τυχερος που δεν ηταν ενα μετρο πιο αριστερα στο δρομο.Οι "δικοι" του ανθρωποι ειπαν ευτυχως και οτι χαιρονται που τελικα ειναι καλα...Κανεις δεν ειδε ομως οτι στο ακουσμα του "χαιρομαι που εισαι καλα" ενα δακρυ κυλησε...

Gogira-Embrace the world

2008-11-22T16:34:00.002+02:00

I sit on a rock
cannot be touched by struggle & confusion
I reclaim my space inside my structure
look at this point
all is about nothing, everything comes near
the remotest parts of the world

by silence
we can dissolve disruptive vibrations
I have to try
Gaa's alive for good
under my feet the forest
over me the largest
It's roundness I feel
Lifelong misery
How do we get to Avalon?
There is a bridge beyond
indestructible the earth is a temple

I cannot see what is wrong and
All gods are one

I close my eyes
I'm all around, I feel so present
embracing it's vastness I hold
facing the world
I become a part of it
I'm not alone anymore

I embrace the world

Ανταποκριση στο καλεσμα...

2008-11-20T22:10:00.002+02:00

Με αφορμή το πρωτόγνωρο κύμα απεργιών πείνας από τους κρατούμενους στις Ελληνικές φυλακές αλλά και την εγκληματική αποσιώπησή του από τα κυρίαρχα ΜΜΕ, για τη Δημοκρατία και την προάσπιση των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων καλούμε όλους όσους διατηρούν μπλογκς, διαδικτυακά φόρα και όχι μόνο να δημοσιεύσουν ταυτόχρονα και συντονισμένα στις 20 Νοεμβρίου 2008, ημέρα Πέμπτη, το παρακάτω κείμενο και όλους του χρήστες του διαδικτύου να το υπογράψουν εδώ: http://www.petitiononline.com/mod_perl/signed.cgi?hrfa Όχι στο Όνομά μας“Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος”.–Κάρολος Παπούλιας, 6/11/08“Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω”- Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση - καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.Την 21η Νοεμβρίου το κείμενο αυτό θα σταλεί σε όλα τα μέλη του κοινοβουλίου και σε όσο το δυνατόν περισσότερους φορείς μέσων μαζικής ενημέρωσης με την προτροπή της αναδημοσίευσής του. Το κείμενο προς αποστολή θα φέρει τους υπερσυνδέσμους (URL) από όλες τις ιστοσελίδες, που το υιοθέτησαν.

Υ.Γ. Ευχαριστω την Χριστινα Γεωργαλη που μεσω του Blog της ενημερωθηκα για αυτο το τεραστιο θεμα και ετσι συμμετεχω και εγω ελαχιστα, με την αναδημοσιευση του παραπανω κειμενου.Οσοι θεωρουν αδικη τη συγκεκριμενη κατασταση ας διαβασουν την πρωτη παραγραφο του κειμενου και ας πραξουν οτι θεωρουν σωστο...

Οι πρωτες πιο ομορφες στιγμες...

2008-11-18T23:12:00.003+02:00

Σε θυμαμαι...Θυμαμαι πια απο σενα μονο τα ευχαριστα...Τα δυσαρεστα οσο δυνατη και αν ειναι η μνημη μου η καρδια μου τα εσβησε...Θυμαμαι την πρωτη μερα...Κατι προγραμματισμενο?...Με σενα δεν υπαρχει τιποτα προγραμματισμενο...Μου το απεδειξες...

Και ομως παρα τον πονο που μου προκαλεσες δεν σε σκεφτομαι πια ετσι...Ματια που δεν βλεπονται γρηγορα λησμονιουνται...Επωδυνα ομως...Αλλα σου λεω τωρα ειμαι ελευθερος...Ειμαι σκλαβος αλλων υπαρξεων...Αλλων αγγελων...

Μονο τα χαδια σου θυμαμαι...Και τα φιλια σου...Την αγκαλια σου...Το χαμογελο σου...Τα μαλλια σου...Τα ματια σου...Αλλα δεν θυμαμαι τα λογια σου...Ειδικα τα τελευταια...Σπανια ειχες κατι να πεις...Θυμαμαι εκεινη την οικοδομη...Το θεατρο του παραλογου...Το ρολο της ερωτευμενης...Αλλα δεν θυμαμαι το χειροκροτημα του κοινου...Ισως γιατι οσο και αν το αρνιομουν το ειχα καταλαβει οτι δεν επαιζες καλα το ρολο σου...Αλλα το σεναριο ηταν υπεροχο...Αυτο εσωσε το νουμερο σου...Το σεναριο που εγραφα εγω...Και εσυ απλα επαιζες το ρολο που σου εδινα...Αλλα το τελος το εγραψες εσυ...Χωρις καν να με ρωτησεις...

Αλλα οτι και να'κανες ενας αγγελος θα παραμεινεις...Ενας αγγελος που χωρις να το θελει μου εδωσε λιγο απο το φως του...

Και εγω αυτο κραταω...Το φως των ματιων σου...Και οχι το σκοταδι της ψυχης σου...Ελευθερωθηκα απο αυτο...Ναι η μαχη για την ελευθερια μου δεν ηταν αναιμακτη...Αλλα τα καταφερα...

Κραταω μονο την φραση που μου ελεγες "αγαπη μου"...Η λεξη που ανεφερες συνεχεια...Εκτος απο το τελευταιο κεφαλαιο...

Κραταω το πως ενιωθα μετα απο καθε μας συναντηση...Πετουσα πανω στα φτερα σου...Και δεν φορουσα αλεξιπτωτο...Αυτο ηταν το λαθος μου...Λιγα χιονια και λιγη κακοκαιρια ηταν αρκετα για να πεσω...Και ειχα ανεβει πολυ ψηλα μαζι σου...Και ακομα μεγαλυτερο θορυβο εκανα οταν επεσα...Μονο εγω ομως τον ακουσα...Εσυ εκλεισες τα αυτια σου και κοιταξες το πεζοδρομιο...

Κραταω το πως ενοιωσα εκεινη την πρωτοχρονια...Που χορευες για μενα...Που απλα σε κοιτουσα...Που νομιζα οτι μαζι με το χρονο ξαναγεννηθηκα και εγω...Μονο που εγω εσβησα λιγο καιρο μετα...

Αλλα ολα αυτα ηταν παλια...Δεν σε σκεφτομαι πια...Σκεφτομαι μονο την ιστορια μας...Δεν σκεφτομαι εσενα...Σκεφτομαι μονο το γεγονος...Το γεγονος οτι για πρωτη φορα αγγιξα τον αγγελο...Τον αγγελο της ψυχης μου...Εσυ χωρις να το ξερεις βοηθησες σημαντικα για αυτο...

Για αυτο και εγω ουτε σε μισω πια,ουτε σε σκεφτομαι ουτε σε αγαπω...Να'σαι καλα οπου και αν εισαι και σε ευχαριστω που μου προσφερες καποιες απο τις πιο ομορφες στιγμες της ζωης μου...Τις πρωτες πιο ομορφες στιγμες...Ελπιζω και εγω να σου προσφερα κατι...

Η βαρβαροτητα των "πολιτισμενων" εναντιον του πολιτισμου των "βαρβαρων"...

2008-11-18T00:03:00.004+02:00

Οι Απατσι ηταν μια απο τις πολλες φυλες οι οποιες ζουσαν στην σημερινη νοτιοδυτικη Αριζονα των νυν Η.Π.Α.. Ζουσαν ειρηνικα σε μικρες κοινωνιες που τρεφονταν κυριως απο το κυνηγι και τη συλλογη καρπων. Το 1848 με το τελος του αμερικανο-μεξικανικου πολεμου οι Η.Π.Α. ως νικητες πηραν τις περιοχες της Καλιφορνιας, της Γιουτα , της Αριζονα, του Νεου Μεξικου, του Τεξας και της Νεβαδα.Γρηγορα επιχειρησαν να επιβαλλουν την ταξη σε αυτες τις περιοχες οπου οι πληθυσμοι ηταν κυριως ινδιανικες φυλες.Συντομα ξεσπασε πολεμος μεταξυ των ινδιανων των περιοχων και των Η.Π.Α..Οι Απατσι ηταν απο αυτους που αντισταθηκαν περισσοτερο. Παρ'οτι ειχαν πρωτογονα μεσα καταφεραν να αντισταθουν 40 περιπου χρονια. Καποιοι απο τους σπουδαιοτερους αγωνιστες των Απατσι ηταν οι Κοντσιζ, Βικτοριο, Μαγκνους Κολοραντο και ο Τζερρονυμο. Ολοι τους δολοφονηθηκαν η συνεληφθησαν με παγιδα. Κανεις κατα τη διαρκεια καποιας μαχης...

Ο τροπος ζωης των Απατσι και των υπολοιπων Ινδιανων ηταν απλος αλλα κατα τη γνωμη μου και σοφος ταυτοχρονα. Δεν ειχαν φυλακες, ουτε ειχαν αρμοδιους που υποχρεωναν σε υποταγη ή τιμωρια.Δεν σκοτωναν ζωα περισσοτερο απ'οσο χρειαζοταν για τραφουν.Σε καθε χωριο υπηρχε μια αδεια σκηνη ως ξενωνας.Καθε κατοικος εστελνε τροφιμα στη σκηνη αυτη για να φιλοξενηθει καποια στιγμη καποιος ξενος.
Δεν ζητουσαν τιποτα ως ανταλλαγμα.Υπηρξαν ισως ο μοναδικος λαος του πλανητη που δεν οικειοποιουνταν τη γη. Δεν αντιληφθηκαν ποτε την εννοια της ιδιοκτησιας. Σεβονταν την φυση στην πραξη και ηξεραν πως επρεπε να συνυπαρχουν μαζι της και οχι να την εκμεταλλευονται...

Ο ζωγραφος Τζωρτζ Κατλιν που φιλοξενηθηκε απο τους Ινδιανους εν καιρω πολεμου αναφερει για αυτους:
"Αγαπω το λαο που με καλοδεχεται και μου προσφερει οτι καλυτερο διαθετει.Αγαπω τον λαο που ζει τιμια, διχως νομους, διχως φυλακες και διχως πτωχοκομεια. Αγαπω το λαο που ζει συμφωνα με τις 10 εντολες χωρις να τις εχει διαβασει ή να του τις εχει κηρυξει καποιος. Αγαπω το λαο που ποτε δεν ορκιζεται και ποτε δεν επικαλειται το ονομα του θεου χωρις λογο.Αγαπω τον λαο που "αγαπα τον πλησιον ως εαυτον". Αγαπω τον λαο που η θρησκεια του δεν εχει αιρεσεις και δεν γνωριζει θρησκευτικες αντιθεσεις. Αγαπω τον λαο που προσευχεται στο θεο χωρις Βιβλο, διοτι πιστευει οτι ο Θεος τον αγαπα και αυτος. Αγαπω τον λαο που ποτε δεν υψωσε χερι εναντιον μου και ποτε δεν προσπαθησε να κλεψει κατι απο τα υπαρχοντα μου, μολονοτι δεν υπηρχαν νομοι να τον τιμωρησουν. Αγαπω τον λαο που ποτε δεν πολεμησε τους λευκους εξω απο τα ορια της χωρας του. Αγαπω και δεν φοβαμαι τον ανθρωπο που ζει οπως τον επλασε ο Θεος διοτι τοτε ειναι παιδι του. Αγαπω τον λαο που ζει και κραταει οτι του ανηκει, διχως κλειδαριες και αμπαρες. Αγαπω τον λαο που ζει με μυαλο ξεκαθαρο.Αγαπω πολυ τον λαο που δεν ζει αγαπωντας το χρημα."

Το γεγονος οτι ο Τζορτζ Κατλιν φιλοξενηθηκε απο τους Ινδιανους δειχνει οτι ειχαν ακομα ενα σημαντικο προταιρημα. Δεν εκριναν με βαση τη φυλη ή το ντυσιμο του καθενος.Ηθελαν να γνωρισουν καλυτερα τον καθε ανθρωπο ξεχωριστα...
Η μονη μου ενσταση στα λογια του Τζορτζ Κατλιν ειναι οτι χρησιμοποιει συνεχεια την λεξη "θεος".Πιστευω πως στην περιπτωση των ινδιανων θα ταιριαζε περισσοτερο η λεξη "φυση". Αλλα μικρη σημασια εχουν οι λεξεις σε κατι τετοιες περιπτωσεις...

Και τωρα εγω ο "πολιτισμενος" σκεφτομαι...Μηπως κατι δεν παει καλα με τον "πολιτισμο" μας???

Επιστροφη στα πατρια εδαφη...

2008-11-14T01:10:00.003+02:00

Το τριημερο αυτο την κανω Θεσσαλονικη. Επιστροφη στα κρασια τις ρετσινες και στον αυθορμητισμο. Επιστροφη στον σκυλακο("Φραγκι") μου(αραγε εχασε κανενα κιλο?) και στην ακουστικη μου. Καβαλα μην ανησυχεις μια χαρα περναω και σε σενα...Αλλα η Θεσσαλονικη εχει αλλη γοητεια για μενα τουλαχιστον. Δευτερα θα ειμαι παλι εδω σε σενα. Στην ηλεκτρικη, στη ζεστη καλυβα των 25 ετοιμορροπων τετραγωνικων και στις γατες της γειτονισσας(μεγαλυτερη συμπαθεια μου, ο "καμπουρης" ενας γερος γατος ο οποιος την αραζει στο δρομο εξω απο το σπιτι μου). Τωρα που το σκεφτομαι και οι δυο αυτες πολεις εχουν την γλυκα τους και την γοητεια τους.Τα αρνητικα περιλαμβανονται στη γοητεια τους.
Δυο πολεις, δυο τροποι ζωης, αλλα η ψυχη παραμενει η ιδια παρα τα 170 χλμ της αποστασης. Και ισως καλλιεργειται απο τις διαφορες αυτων των δυο ζωών. 1,5 χρονο και οι μερες περνανε ετσι. Ενα κτελ Καβαλα-Θεσσαλονικη. Τελος παντων για μια καληνυχτα ξεκινησα και παλι με επιασε η παρλα. Μην ξεχναμε οτι ο πραγματικος Jerronymo στη γλωσσα των Απατσι λεγοταν Γκοκλαγιε που σημαινει "γενναιος που χασμουριεται". Και ο "γενναιος" τωρα χασμουριεται πολυ...
Καληνυχτα τα λεμε στις 17 Νοεμβρη(αληθεια ο Κουφοντινας και οι αλλοι τι κανουνε?)

Χαϊδεμενοι Σκλαβοι...

2008-11-13T15:17:00.002+02:00

Σημερα το πρωι εγινε η γενικη συνελευση των σπουδαστων στο ΤΕΙ που σπουδαζω. Υστερα απο την αναγνωριση των επαγγελματικων δικαιωματων των ΚΕΣ το μονο που ακουγοταν απο τα στοματα ολων των μελων ολων των παραταξεων ηταν κοινος αγωνας για την αναγνωριση επαγγελματικων δικαιωματων ή την ανανεωση αυτων στις σχολες και στα τμηματα των ΤΕΙ. Ετσι θα ηταν λογικο οι συζυτησεις να μονοπωλησουν σε αυτο το θεμα. Ολα αυτα πριν ξεκινησει η συνελευση. Μεχρι εκεινη την στιγμη ολα φαινοντουσαν καλα. Οι παραταξεις και οι ανεξαρτητοι φοιτητες(οπως εγω) συμφωνουσαμε απολυτα στο οτι ο αγωνας θα ειναι υπερανω κομματων. Οτι θα ειναι ενας αγωνας για τα δικαιωματα μας για το καλο ολων των σπουδαστων του ΤΕΙ καβαλας και οτι ολους μας ενωνει ενας κοινος σκοπος. Ενας δικαιος σκοπος. Ξανατονιζω υπερανω κομματων και προσωπικων συμφεροντων...

12.30 μ.μ. Ξεκιναει η επισημα η διαδικασια

12.35 Γινεται μια παρεξηγηση μεταξυ ΠΑΣΠιτων και ΔΑΠιτων. Το τι ακολουθησε δεν περιγραφεται. Εβλεπα 40 ατομα να χτυπιουνται μεταξυ τους λες και ειχαν αλληλοσκοτωσει τις μανες τους. Να μην σταματανε σε τιποτα ουτε με τις παρεμβασεις των ψυχραιμοτερων.

12.45 Η "γιορτη" σταματαει κατω απο τα γελια και τισ αποδοκιμασιες των παρευρισκομενων φοιτητων.

12.50 Ξεκιναει ο λεκτικος πολεμος. Οτι κλιμα ομοψυχιας και κοινου αγωνα υπηρχε ειχε εξαϋλωθει. Τα μελη των παραταξεων επιδοθηκαν σε εναν αγωνα με πολλα κοινα αλλα διολου κοινο τον ιδιο. Ο ενας κατηγορουσε τον αλλον και το αντιστροφο. Μεσω κραυγων και βρισιων ηθελαν να δουν ποιος φταιει.Ποιος εχει την ευθυνη...

15.00 Καταφερα και αντεξα μεχρι αυτην την ωρα την κωμωδια-τραγωδια που παιζοταν εκει κατω...

Εφυγα με ενα συναισθημα αηδιας και απογοητευσης. Στο μυαλο μου απο εκεινη την ωρα στριφογυριζουν οι ιδιες εικονες. Η εικονα των τραμπουκων της ΔΑΠ(σταθερη αξια των Γενικων Συνελευσεων) να ειναι ετοιμοι να ορμησουν για να επιβαλλουν την "ταξη" σε περιπτωση που καποιοι διανοηθουν να αντιδρασουν, σαν γνησιοι απογονοι των πραιτωριανων του Θεοδοσιου, των γενιτσαρων του Μωαμεθ , των ταγματασφαλιτων, των παρακρατικων του Κωσταντινου Καραμανλη, των μπατσων την εποχη της χουντας και των ΜΑΤ του σημερα. Μου εμεινε η εικονα των αριστερων παραταξεων οι οποιες πισω απο την ιδεολογικη τους μασκα εξυπηρετουσαν τα κομματικα τους συμφεροντα προσπαθωντας να παραπλανησουν τους φοιτητες σαν γνησιοι απογονοι του "Μεγα" Κωνσταντινου, των πολιτικων του 1821, των κομματικων στελεχων εποχης Σταλιν στην ΕΣΣΔ και γενικοτερα ολων αυτων που πουλησανε ελπιδα στους λαους για την εξυπηρετηση "σκοτεινων" συμφεροντων. Μου εμεινε και η εικονα η δικια μου να φωναζω πανω απο 100 φορες "ΞΕΦΤΙΛΑ" ή να χαμογελαω ειρωνικα σαν τον γαϊδαρακο στην "Φαρμα των ζωων" του Τζορτζ Οργουελ.

Τελικα οι μονοι κερδισμενοι απο την ολη ιστορια ειναι σιγουρα τα μελλοντικα μας αφεντικα τα οποια θα εβλεπαν τους μελλοντικους τους εργαζομενους-σκλαβους να ειναι χωρισμενοι σε τοσα κομματια, να μην εχουν την δυναμη να διεκδικησουν οχι τα δικαιωματα τους...Ουτε την αξιοπρεπεια τους. Μονο καλους γλειφτες και γεροδεμενους μπραβους για την ασφαλεια τους ειδαν.Απολυτα δικαιολογημενοι ειναι αν χαμογελουν. Το μελλον φανταζει απιστευτα αισιοδοξο για αυτους...

Οσο για εμας τους φοιτητες του ΤΕΙ Καβαλας αποδειξαμε στην πλειοψηφια μας οτι ειμαστε απολυτα αξιοι της μοιρας που μας επιτασσουν τα αφεντικα. Με τετοια μυαλα και τετοιες συμπεριφορες μονο χαϊδεμενοι σκλαβοι μας αξιζει να ειμαστε...

Οσο για τους λιγους φοιτητες που ενιωσαν την αηδια οπως και εγω, και οντας γραφικοι, ρομαντικοι και αφελεις ελπιζουν ακομα, καλο θα ειναι να καταλαβουν οτι σε αυτην την κοινωνια-ζουγκλα(ο ισχυροτερος και πιο αδιστακτος επικρατει) το σωμα τους το πιθανοτερο ειναι να σκλαβωθει αλλα πρεπει να κρατησουν ελευθερη την ψυχη τους. Μεχρι καποια στιγμη να τα αλλαξουμε ολοι μαζι τα πραγματα(οχι να αλλαξουν-να τα αλλαξουμε!). Μεχρι τοτε ας ακολουθησουμε το παραδειγμα ενος αιωνιου ρεμπετη που υπηρξε σκλαβος μονο της ψυχης του και κανενος αλλου...

"ΘΑ ΠΑΩ ΝΑ ΧΤΙΣΩ ΜΙΑ ΦΩΛΙΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ, ΘΑ ΚΑΤΕΒΑΙΝΩ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΕΛΑΣΩ!!!"

Γιαννης Αγγελακας

Σαν μια φωτογραφια...

2008-11-12T17:05:00.000+02:00

Περίεργη που ειναι η ζωη. Καποιες στιγμες χαιρεσαι που τη ζεις, καποιες αλλες ψαχνεις λογους να τη ζεις και καποιες αλλες αναρωτιεσαι γιατι τη ζεις. Καποιες στιγμες νιωθεις οτι εισαι παντοδυναμος και τιποτα δεν μπορει να σε σταματησει και τοτε σου πεταει μια κεραμιδα στο δοξα πατρι . Και εκει που παραδιδεις τα οπλα και λες "δεν γαμιεται" ξαφνικα αρχιζει και σε χαϊδευει. Αλλες φορες την καθοριζεις εσυ και αλλες απλα την παρακολουθεις σαν μια φωτογραφια και στεναχωριεσαι που την βλεπεις ξεθωριασμενη ή χαιρεσαι που τη βλεπεις εγχρωμη και "ζωντανη". Θες να την σκισεις, να την καψεις η απλα να την κοιτας συνεχεια γιατι ξερεις οτι αλλες φωτογραφιες σαν αυτη δεν εχεις και μπορει να μην αποκτησεις. Μετα προσπαθεις να της προσθεσεις λιγο ακομα χρωμα και ξαφνικα ολα πανε στραβα και γινεται ασπρομαυρη. Και ξανα παλι οταν γινεται εγχρωμη τοτε γινεσαι ενα με αυτην. Το μονο σιγουρο ειναι οτι μια φωτογραφια για να ειναι "ζωντανη" χρειαζεται χρωματα και προστασια. Ετσι και η ζωη χρειαζεται συνασθηματα και σκεψεις...

Υ.Γ. Αυτα για αρχη...